Blog
Blog | Anima Praktijk • Categorie: Studenten & Jongeren • Leestijd: ±4 minuten
83% van de jongeren en studenten ervaart angst en somberheid. Herken jij jezelf hierin?
Je bent net begonnen met studeren, of al een tijdje bezig, en ergens klopt er iets niet.
Je slaapt slecht, piekert veel, en voelt je vaker somber dan vroeger.
Je denkt: 'Het hoort er gewoon bij.' Maar is dat echt zo?
Misschien helpt het om te weten: je bent zeker niet de enige.
Uit recent onderzoek van het RIVM en het Trimbos-instituut blijkt dat 83% van de
hbo- en wo-studenten in Nederland angst- of depressiegevoelens ervaart.
Ruim de helft geeft aan emotioneel uitgeput te zijn.
Dat zijn geen kleine getallen. Dat is bijna iedereen om je heen.
Wat is er aan de hand?
Angst en somberheid onder studenten zijn geen nieuw fenomeen,
maar de afgelopen jaren zijn de klachten flink toegenomen.
Vóór corona was er al een stijgende lijn te zien.
De pandemie versnelde die trend sterk: jongeren misten cruciale sociale ervaringen, liepen studievertraging op en verloren het contact met vrienden en klasgenoten.
Nu, jaren later, zijn veel van die klachten niet vanzelf verdwenen. Integendeel. Studenten staan onder druk van prestaties, financiën, sociale vergelijking op social media en de onzekerheid over de toekomst. De combinatie van al die factoren maakt het zwaar.
Wat voelt een student die worstelt?
Misschien herken je één of meer van deze ervaringen:
- Je voelt je leeg of futloos, ook na een goede nachtrust.
- Je maakt je zorgen over van alles, studie, vriendschappen, de toekomst.
- Je trekt je terug en ziet andere mensen minder.
- Concentreren gaat moeilijker dan voorheen.
- Je stelt dingen uit, niet uit luiheid, maar uit angst om te falen.
- Je vraagt je af of je 'normaal' bent, of dat er iets mis is met jou.
Dit zijn signalen die serieus genomen mogen worden. Ze wijzen er niet op dat jij 'zwak' bent of het 'niet aankan'. Ze wijzen erop dat je mens bent, in een periode die voor veel mensen zwaar is.
Waarom praten er zo weinig mensen over?
Een van de grootste drempels is het idee dat anderen het wél aankunnen. Op Instagram zie je studievrienden op vakantie, met vrienden op stap, breed lachend op diploma-uitreikingen. Wat je niet ziet, is hoe zij 's nachts liggen te piekeren.
Daar komt bij dat er nog steeds een taboe rust op psychische klachten. Hulp zoeken voelt voor veel jongeren als toegeven dat je het niet redt. Terwijl het eigenlijk het tegenovergestelde is: het vraagt moed om te erkennen dat je iets nodig hebt.
Wanneer is het tijd om iets te doen?
Er is geen exacte grens, maar een paar richtlijnen kunnen helpen. Denk aan hulp zoeken als:
- Je klachten al weken aanhouden en niet vanzelf verbeteren.
- Je merkt dat studie, vriendschappen of dagelijks functioneren eronder lijden.
- Je jezelf regelmatig afvraagt waarom je zo weinig plezier ervaart.
- Mensen in je omgeving aangeven dat ze zich zorgen over je maken.
Je hoeft niet 'ziek genoeg' te zijn om hulp te verdienen. Vroeg ingrijpen is juist beter, voor je studie, je relaties en je welzijn op de lange termijn.
Herken jij jezelf in dit verhaal?
Bij Anima kun je terecht voor een Body Mind Release-traject. Wij begeleiden jongeren die vastlopen, veel stress ervaren, onzeker zijn of het gevoel hebben niet helemaal zichzelf te kunnen zijn. Samen werken we aan meer rust, zelfvertrouwen en balans, zodat je weer sterker in het leven staat.
Interesse of vragen?
Neem contact met ons op!
Liefs,
Annika en Annemoon🌿
Blog | Anima Praktijk • Categorie: Studenten & Jongeren • Leestijd: ±3 minuten
Waarom vind ik mezelf eigenlijk niet zo leuk?
Je doet je best. Je functioneert. Je gaat naar je werk of studie, je ziet mensen,
je lacht op de juiste momenten. Maar ergens, op de achtergrond, is er dat gevoel.
Dat je jezelf eigenlijk niet zo ziet zitten.
Niet dramatisch, niet altijd bewust, maar het is er wel.
Herkenbaar? Dan ben je echt niet de enige.
Waar komt dat vandaan?
Het heeft weinig te maken met hoe je eruitziet of wat je presteert.
Het heeft veel meer te maken met wat je in de loop van de jaren hebt meegekregen.
Niet bewust, niet met opzet, maar gewoon door hoe het leven ging.
Als kind en jongere ben je enorm gevoelig voor wat anderen van je vinden.
De opmerking van een leraar die net iets te hard aankwam.
Het gevoel er niet helemaal bij te horen. De keer dat je je schaamde voor iets
wat je zei of deed. Die ervaringen laten sporen achter in hoe je naar jezelf kijkt.
Ze vormen langzaam een overtuiging: ik ben niet goed genoeg,
ik doe het niet goed, ik ben niet interessant genoeg.
En het probleem met overtuigingen is dat ze onzichtbaar worden.
Ze voelen na een tijdje gewoon als de waarheid.
De vergelijkingsval
Daar komt bij dat je opgroeit in een tijd waarin vergelijken bijna onvermijdelijk is. Sociale media laat je continu zien hoe anderen leven, eruitzien en presteren. Je weet dat het een gekuiste versie is van de werkelijkheid. Maar dat weten met je hoofd is iets anders dan voelen met je buik.
Het resultaat is dat veel mensen van rond de twintig een soort dubbel leven leiden. Aan de buitenkant redelijk op orde, van binnen een continue stroom van twijfel. Ben ik goed genoeg? Doe ik het goed? Zie ik er oké uit? Zeggen mensen wat ze echt denken?
Het is vermoeiend. En het is ook niet nodig.
Het is geen karaktertrek, het is ballast
Hier is iets wat weinig mensen je vertellen: dat gevoel van jezelf niet zo zien zitten is geen persoonskenmerk. Het is niet wie jij bent. Het is iets wat je op een bepaald moment hebt opgepikt en sindsdien onbewust met je meedraagt.
Vergelijk het met een rugzak die steeds zwaarder is geworden.
Op een gegeven moment voel je het gewicht niet meer zo bewust, het is gewoon normaal geworden. Maar normaal betekent niet dat het hoort.
Die overtuigingen, die diepgewortelde gevoelens van niet goed genoeg zijn, eigenwaarde die ergens onderweg is verdwenen, ze hebben een oorzaak. En wat een oorzaak heeft, kun je aanpakken.
Wat werkt dan wel?
Positief denken helpt maar beperkt. Praten over waar het vandaan komt is zinvol, maar lost het niet altijd op. Wat écht werkt is werken aan de onderliggende oorzaak. De gevoelens en overtuigingen die bepalen hoe jij naar jezelf kijkt, loslaten en de positieve gevoelens die je ergens onderweg bent kwijtgeraakt, terughalen.
Bij Body Mind Release doen we precies dat. Niet door eindeloos terug te kijken, maar door gericht aan de slag te gaan. Praktisch, zonder omwegen en zonder dat je alles opnieuw hoeft te beleven.
Tot slot
Je hoeft jezelf niet fantastisch te vinden. Maar je verdient het wel om je comfortabel te voelen in je eigen huid. Om niet elke dag met dat knagende gevoel van niet goed genoeg door het leven te gaan.
Want dat gevoel is niet wie jij bent. Het is alleen iets wat je al een tijdje met je meedraagt.
En dat mag los.
Interesse of vragen?
Neem contact met ons op!
Liefs,
Annika en Annemoon🌿
Blog | Anima Praktijk • Categorie: Studenten & Jongeren • Leestijd: ±3 minuten
Waarom zeg ik ja, terwijl ik nee bedoel?
Je kent het gevoel vast. Iemand vraagt je iets, en nog voordat je goed en wel hebt nagedacht,
hoor je jezelf ja zeggen. Terwijl je van binnen denkt: waarom doe ik dit nou weer?Je helpt. Je past je aan.
Je houdt de vrede. En ondertussen bouw je een stille uitputting op die je niet goed kunt plaatsen.
Welkom in de wereld van de people pleaser.
Lief zijn of jezelf verliezen?
People pleasing wordt vaak verward met vriendelijkheid of behulpzaamheid.
En dat is ook precies waarom het zo moeilijk te herkennen is. Want jij bent vriendelijk.
Jij helpt graag. Dat klopt allemaal.
Maar er is een verschil tussen iets doen omdat je het wil, en iets doen omdat je de spanning niet aankunt
als je nee zegt. Omdat je bang bent voor afwijzing.
Omdat je ergens diep van binnen gelooft dat je eigenwaarde afhankelijk is van wat anderen van je vinden.
Dat is geen vriendelijkheid meer. Dat is overleven.
Waar komt het vandaan?
People pleasing ontstaat niet zomaar. Het begint vaak vroeg.
Als kind leer je wat werkt. Wat zorgt voor goedkeuring, warmte, veiligheid. En wat juist spanning oplevert, afwijzing of conflict.
Als aanpassen en pleasen de strategie was die werkte, dan onthoud je dat. Niet bewust, maar je systeem schrijft het op. En voor je het weet, draag je dat patroon als volwassene nog steeds met je mee.
Het zit dan niet meer in wat je doet, maar in wie je denkt te moeten zijn.
Wat kost het je echt?
Veel. Meer dan je misschien doorhebt.
Je energie, omdat je voortdurend bezig bent met wat een ander wil of nodig heeft.
Je eigenheid, omdat je jezelf steeds een beetje wegcijfert.
Je relaties, omdat verbinding gebaseerd op aanpassen geen echte verbinding is.
En uiteindelijk je zelfvertrouwen, omdat je steeds minder weet wat jij eigenlijk wil.
People pleasers zijn vaak moe. Niet van het werk, maar van zichzelf.
Het is geen karaktertrek. Het heeft een oorzaak.
En dat is precies het goede nieuws.
Want wat een oorzaak heeft, kun je aanpakken. Je hoeft niet te leren omgaan met je neiging om te pleasen. Je hoeft het patroon niet te managen of te beheersen. Je kunt werken aan wat er onder zit.
De ballast die maakt dat nee zeggen zo zwaar voelt. De positieve gevoelens die je ergens onderweg bent kwijtgeraakt, zoals eigenwaarde, zelfvertrouwen en het gevoel dat jij er ook mag zijn.
Bij Anima werken we daar gericht aan. Niet door eindeloos te praten over waarom je zo bent. Maar door te doen wat er nodig is om het los te laten.
Tot slot
Jij bent niet je patroon. Je draagt het alleen al een tijdje met je mee.
En dat mag los.
Benieuwd wat BMR voor jou kan betekenen?
Neem contact met ons op!
Liefs,
Annika en Annemoon🌿
Blog | Anima Praktijk • Categorie: Studenten & Jongeren • Leestijd: ±3 minuten
Waarom stop ik niet gewoon?
Over verslaving en wat er echt achter zit
Je weet het eigenlijk wel. Die avond weer een paar biertjes te veel.
De uren scrollen of gamen die wegglippen zonder dat je het doorhad.
Dat ene shotje, die ene joint, dat ene moment van ontsnappen dat steeds vaker nodig blijkt.
En toch ga je door.
Misschien heb jij dit zelf meegemaakt. Of ken je iemand voor wie dit dagelijkse realiteit is.
Een vriend die elk weekend net iets te veel drinkt.
Een broer of zus die je steeds moeilijker kunt bereiken omdat ze achter een scherm verdwijnen.
Of misschien herken je het wel het beste bij jezelf, in die stille schaamte na weer een avond die
anders had moeten gaan. Wat je voelt is geen zwakte.
Het is niet dat je het niet weet of niet wil.
Er is gewoon iets dat blijkbaar harder werkt dan je goede voornemens.
De cijfers liegen niet
In 2025 werden ruim 8.000 jongeren onder de 25 jaar behandeld in een instelling voor verslavingszorg, waarbij cannabis de meest voorkomende hulpvraag is. Jongvolwassenen tussen de 18 en 25 jaar drinken bovendien vaker overmatig en zwaar dan andere volwassenen, vooral als ze studeren of veel uitgaan.
Dat betekent dat je, als je hiermee worstelt, niet de uitzondering bent.
Je bent onderdeel van een generatie die op zoek is naar houvast in een wereld die veel vraagt en weinig rust biedt.
Het gaat nooit echt om het middel
Hier is iets wat we vaak zien in onze praktijk: een verslaving gaat zelden om de drank, de game of het middel zelf. Het gaat om wat het je geeft. Even niet voelen. Even ergens bij horen. Even die stem in je hoofd laten zwijgen die zegt dat je niet goed genoeg bent.
Misschien herken je dat gevoel. Het moment dat je naar dat biertje grijpt, niet omdat je dorst hebt, maar omdat je iets nodig hebt om je zekerder te voelen. Of dat je inlogt om te gamen, niet voor het plezier, maar om even niet te hoeven zijn wie je overdag moet zijn.
Verslaving is vaak een poging om iets te vullen wat er eigenlijk al uit is. Een gemis aan rust, aan zelfvertrouwen, aan het gevoel dat je er gewoon mag zijn zoals je bent. Als die positieve gevoelens niet meer voldoende aanwezig zijn, ga je op zoek naar iets dat het tijdelijk compenseert.
Het werkt. Even. En dat is precies het probleem.
Waarom is het zo moeilijk te stoppen?
Misschien heb je het al geprobeerd. Jezelf voorgenomen om minder te drinken, minder te gamen, gewoon te stoppen. En misschien lukte het een paar dagen, of zelfs weken. Tot het moment dat de spanning weer opliep en je jezelf weer betrapte.
Dat is geen falen. Dat is een teken dat het dieper zit dan een gewoonte alleen. Het is een patroon dat zich heeft ingesleten in hoe jouw systeem omgaat met spanning en gemis. Stoppen met alleen wilskracht werkt daarom vaak niet. Je vecht tegen iets dat groter is dan een slechte keuze.
Dat betekent niet dat je vastzit. Het betekent dat de oplossing dieper moet liggen dan stoppen alleen.
Wat dan wel?
Bij Body Mind Release kijken we niet naar het gedrag, maar naar wat erachter zit. Welke gevoelens mis jij, dat je ze ergens anders moet zoeken? Welke ballast, zoals onzekerheid, schaamte of een laag zelfbeeld, maakt dat je steeds weer teruggrijpt naar dat ene ding dat tijdelijk verlichting geeft?
We werken er gericht aan, zonder dat je alles hoeft te herbeleven of erover hoeft te praten. Niet omdat het niet belangrijk is wat je hebt meegemaakt, maar omdat het echte werk zit in het loslaten van wat het in stand houdt.
Tot slot
Je bent niet je verslaving. Je bent ook niet zwak omdat het je nog niet lukt om te stoppen. Je hebt alleen een manier gevonden om met iets om te gaan dat eigenlijk om een andere aanpak vraagt.
En die aanpak is er. Voor jou, of voor iemand van wie je houdt.
Herken jij dit, bij jezelf of bij iemand in je omgeving?
Neem contact met ons op!
Liefs,
Annika en Annemoon🌿
Blog | Anima Praktijk • Categorie: Studenten & Jongeren • Leestijd: ±4 minuten
Je agenda is leeg. Je hoofd niet.
Vrije dagen. Geen wekker, geen vergaderingen, geen verplichtingen. Eindelijk ruimte.
En toch is het er niet echt. Die rust.
Je hoofd blijft malen. Je voelt je niet echt ontspannen.
En aan het einde van de dag vraag je je af waarom je je zo leeg voelt terwijl je toch niks hebt gedaan.
Je had je er zo op verheugd, die vrije tijd. En nu je er middenin zit, klopt het gewoon niet.
Herkenbaar? Dan ben je zeker niet de enige.
Waarom ontspant je hoofd niet mee?
Vrije tijd geeft je afstand van de dagelijkse drukte.
De to-do lijst verdwijnt, de agenda is leeg en je hoeft even nergens te zijn.
Dat voelt in eerste instantie als opluchting.
Maar na een dag of twee merk je het. Het gemaal houdt niet op. De spanning in je lijf is er nog steeds. Je bent thuis, je hebt tijd, en toch voel je je niet vrij.
Dat komt omdat rust niet zit in wat je doet of niet doet. Het zit van binnenuit. En wat er van binnenuit speelt, neem je mee. Naar het strand, naar de bank, naar je vrije week. De ballast verdwijnt niet omdat je agenda leeg is.
Wat is ballast eigenlijk?
Ballast zijn de diepgewortelde gevoelens, overtuigingen en spanningen die je systeem al jaren met zich meedraagt. Denk aan aanhoudende onzekerheid, het gevoel nooit genoeg te zijn, de neiging om altijd aan te staan, of de moeite om echt los te laten.
Die ballast werkt op de achtergrond. Altijd. Ook als je vrij bent.
Dat verklaart waarom zoveel mensen na een vakantie of vrije periode aangeven dat ze zich niet echt uitgerust voelen. Ze hebben afstand genomen van hun werk of studie, maar niet van wat er van binnenuit speelt.
De vergissing die veel mensen maken
Meer vrije tijd nemen, vaker op vakantie gaan, een weekendje weg plannen. Het zijn allemaal pogingen om te ontsnappen aan het gevoel van overbelasting. En ze helpen. Even.
Maar zodra je terugkomt, is alles er weer. De spanning, de vermoeidheid, het gevoel dat je nooit echt bij kunt tanken.
Dat is geen toeval. Het is een signaal. Je systeem vraagt niet om meer rust van buiten, maar om ruimte van binnenuit.
Echte rust begint van binnenuit.
Wat zou het betekenen als je niet alleen je agenda leegmaakt, maar ook je hoofd? Als je niet alleen stopt met werken, maar ook stopt met de innerlijke strijd die altijd maar doorgaat?
Dat is wat we bij Anima doen. We werken niet aan de buitenkant, aan je planning, je gewoontes of je dagindeling. We werken aan wat er onder zit. De ballast die maakt dat je ook in je vrije tijd niet echt tot rust komt.
Niet door er eindeloos over te praten of terug te kijken op wat er is mis gegaan. Maar door gericht los te laten wat jou ook op je vrije dag bezighoudt.
Tot slot
Vrije tijd is kostbaar. Je verdient het om er echt van te genieten, niet alleen op papier, maar ook van binnenuit.
Als je merkt dat rust steeds maar niet echt komt, ook niet in je vakantie of vrije periode, dan is dat het waard om eens verder te kijken.
Want echte rust is niet iets wat je plant. Het is iets wat je terugvindt.
Benieuwd hoe dat werkt?
Neem contact met ons op!
Liefs,
Annika en Annemoon🌿